HomeCultuur

Cultuur

Share

De 150.000 inwoners van Curacao komen van over de hele wereld. Na de Nederlandse kolonisatie is een groot deel van de bevolking van elders naar het eiland gekomen. De olie-industrie, het toerisme en de financiële sector hebben veel buitenlandse werknemers aangetrokken. Elke nieuwe bevolkingsgroep heeft zijn sporen nagelaten. Een ding dat de lokale mensen met elkaar gemeen hebben, is dat erg trots op hun eiland zijn. Dat blijkt onder meer uit het feit dat de inwoners de naam van hun eiland steevast spellen als Kòrsou, de Papiamentse benaming.
carnaval curacao
De Nederlandse kolonisten op Curacao waren vooral protestant. Zij bemoeiden zich amper met de lokale bevolking en lieten het zendingswerk over aan katholieke missionarissen. Als gevolg hiervan behoort 80% van de bevolking tot de rooms-katholieke kerk. Kenmerkend voor Curacao is een behoorlijke gemeenschap joden, afstammelingen van de Portugese joden die in 1654 arriveerden vanuit Brazilië. Verder zijn er nog diverse kleine groeperingen, met name vanuit de omringende eilanden waar het met de welvaart vaak een stuk slechter gesteld is dan op Curacao.

Je kunt de cultuur van Curacao grotendeels vergelijken met die van andere Caribische eilanden. Er is sprake van een Creoolse cultuur, wat een samensmelting is van West-Europese, West-Afrikaanse en Caribische invloeden. Het Nederlands is de officiële taal van de Nederlandse Antillen, maar meestal wordt er Papiamento gesproken. Een groot deel van de bevoling is noodzakelijkerwijs meertalig en vaak kun je ook met Engels en Spaans goed terecht.

De Antilliaanse keuken is een samensmelting van een aantal invloeden. Veel eigen producten heeft het eiland niet, vanwege de droogte moeten veel producten geïmporteerd worden. De verschillen met de Europese keuken zijn groot. In plaats van aardappelen staat er vaak rijst of gebakken funchi (maïsmeel) op het menu. Ook wordt er dankzij de visrijke omgeving veel vis gegeten, evenals goedkoop rundvlees uit Argentinië.

Een leven zonder muziek is op de Caribische eilanden ondenkbaar. Zingen, dansen en muziek maken zit in het bloed. Veel feesten drijven dan ook op eeuwenoude tradities. Zo is er in januari het jaarlijkse Tumbafestival. Hier wordt elk jaar de winnende tumba, het carnavalslied van het jaar gekozen. "Tambu", een eeuwenoude traditie van muziek en dans waarbij de drum centraal staat, werd meegenomen door slaven uit Afrika. Deze traditionele, ritmische muziek is door de eeuwen heen, van generatie op generatie doorgegeven.

De dansvorm die bij de Tumba hoort, is de "Baila Ban", of "Dans op de Drum", waarbij de partners elkaar nooit aanraken maar wel dicht op elkaar dansen als een eenheid terwijl ze hun voeten niet verplaatsen. Hoewel de Baila Ban werd verboden door de slavenhouders en later ook door de katholieke kerk, bestaat de dans nog steeds.

Al met al heeft Curacao een heel sterke eigen identiteit en cultuur. Willemstad is dan ook een echte stad en niet slechts een toeristische bestemming.

 

 

Ga naar boven